آموزش وردپرس
ax-ghadimi-football

قائمشهریها از سال ۱۳۲۰ فوتبال بازی می کنند+تاریخچه

امروزه استادیوم پیر شهید وطنی جمعیت مشتاق فراوانی را در بازیهای خانگی نساجی مازندران در جای می دهد.
این مسئله بهانه ای شد تا به گوشه کوتاهی از تاریخچه این ورزشگاه فراموش نشدنی و خاطره انگیز بپردازیم.

ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر حدود ۹۰ سال قبل به عنوان بخشی از مراتع این شهر به شمار می رفت و مالکیت آن طبق اسناد مربوط به خاندان باوند بود. تا اینکه شهریور سال ۱۳۲۰ در پی اشغال شمال ایران توسط قوای اتحاد جماهیر شوروی شاهد احداث پادگان نظامی در محل فعلی این ورزشگاه توسط نیروهای بیانه بودیم .حتی برخی اهالی پیرامون آن پادگان که به سیدمحله معروف است هنگام حفاری برای پی منازل به چیزهایی مانند تپانچه و نعل اسب های بزرگ که مربوط به همان اسب های روسی بود بر می خوردند.

به مرور زمان روسها برای ایجاد شور و نشاط و تقویت قوای بدنی سربازان خود مبادرت به ایجاد زمین فوتبال درگوشه ای از پادگان می کنند و با توجه به تبحر و علاقه روس ها به رشته ژیمناستیک ، در بخشی از این زمین ورزشی (سکوی بتنی فعلی) تجهیزات ژیمناستیک قرار دادند.

بعد از ترک قوای شوروی از قائمشهر ( علی آباد سابق ) این مکان کاربری ورزشی خود را حفظ کرد و با این تفاسیر باید گفت در واقع پای ورزش هایی مانند فوتبال و ژیمناستیک توسط روسها به شمال ایران و قائمشهر باز شد تا پس از ۹۰ سال همچنان در رگ و خون مردمان این شهر ریشه دوانده باشد.پس از تبدیل به محوطه ورزشی نام “شهنا” گرفت و پس از انقلاب اسلامی ایران با نام شهید وطنی مسما گشت. شهید وطنی اصالتی شهمیززادی داشت و خود از اهالی سید محله بود و در آن زمین فوتبال بازی می کرد..

تا قبل از آن ورزش با وسایل ابتدایی بود. مثلا درتصویر زیر که مربوط به پلسفید است هالتر از میله چرخهای واگن معدن ، و وزنه ها از چرخدنده گیربکس هستند.این تصویر مربوط به سال ۱۳۳۱ است.

اینطور که ریش سفیدان می گویند در برهه ای از زمان مسئولان وقت این شهر قصد داشتند زمین فوتبال را تخریب کنند ولی فردی سمج که اهل آمل بود و در کارخانه نساجی کار می کرد سرسختانه مانع انجام این تصمیم شد و سایر کارگران را بر علیه این تصمیم شوراند تا تنها زمین ورزشی این شهر از خطر نابودی رهائی یابد و طی سال های بعد نیز توسط دلسوزانی مانند مرحوم عباس اسفندیاری که بعدها به عنوان پدر ورزش قائمشهر نامیده شد گسترش یابد .مرحوم اسفندریاری در دهه ۳۰ مستشاران خارجی را که مقیم این شهر بودند مجاب به آموزش ورزش به مردم کرده بود.

در برهه ای از زمان شاهد ظهور ژیمناستیک کاران خوبی از این شهر کوچک نیز بودیم که از امکانات برجای مانده از قوای شوروی استفاده کردند و این شهر را به خواستگاه ژیمناستیک کشور تبدیل کردند.

در بخش فوتبال نیز قائمشهر آن زمان صاحب ۳ تیم فوتبال به نام های نساجی شماره یک، نساجی شماره دو و وزارت فرهنگ(آموزش و پرورش فعلی) شد که در همان زمین فوتبال بازی می کردند.

زمین ورزشی قائمشهر تا قبل از انقلاب نام خاصی نداشت و پس از انقلاب مدتی به افتخاری معروف بود و بعد از شهادت شهید وطنی به این نام مسما گشت و سکوهای مختصری نیز در محل فعلی سکوهای فلزی تعبیه شده بود به گونه ای که رختکن دو تیم در زیر سکوها و در وسط آن نیز جایگاه ویژه هم سطح دو سکو تعبیه شده بود ( عکس شماره ۱ ). جالب اینجاست که در آن زمان از فنس دور زمین خبری نبود و کارگران نیز بعد از هر شیفت کاری در این زمین فوتبال بازی می کردند و بدین ترتیب فوتبال در خون مردم قائمشهر وارد شد و ورزش اول این شهر شد. ولی بعدها دور زمین را فنس کشی کردند.

تماشگارانی که احتمالا بیشتر آنان کارگر نساجی بودند.دوچرخه های کنار فنس گواه این موضوع میباشد.چون شرکت تعاونی نساجی مازندران آن زمان دوچرخه با قیمت مناسب در اختیار کارگران می گذاشت.
 
 رشد و پیشرفت سریع رشته فوتبال در ایران سبب شد قائمشهر نیز از این قاعده مستثنی نباشد تا شاهد فعالیت سه تیم قدرتمند نساجی ، صنعت نفت و آزمایش در فوتبال این شهر باشیم. از سوی دیگر روز به روز بر خیل عظیم هواداران قائمشهر نیز افزوده می شد که این مسئله مسئولان را مجاب کرد نسبت به افزایش ظرفیت سکوها مبادرت ورزند.

به همین دلیل تصمیم گرفته شد سکوهای های کم ظرفیتی که در محل فعلی سکوهای فلزی ساخته شده بود تخریب شود و جای آن سکوهای بزرگتری احداث گردد. ولی این تصمیم با واکنش عده ای از فوتبال دوستان قائمشهری که فکر می کردند سکوی دیگری جای آن احداث نخواهد شد مواجه گردید. به هر حال این سکوها که تنها چند پله داشت تخریب گردید و به مرور زمان سکوهای فلزی فعلی احداث گردید( عکس شماره ۲ ) . هر چند قبل از آن نیمه پائین سکوی بتنی نیز احداث گردید ( عکس شماره ۳ ) و در ادامه سکوی پشت دروازه نیز به ظرفیت قبلی افزوده شد و مسئولیت حفظ چمن ورزشگاه نیز بر عده فردی سختکوش و فوتبال دوست به نام احمد احمدنژاد گذاشته شد( عکس شماره ۴ ).

 از آنجائیکه رشته فوتبال در شهر قائمشهر بیش از حد مورد اقبال مردم این شهر واقع گردید مسئولان وقت دریافتند سکوهای فعلی نیز جوابگوی فوتبال دوستان قائمشهری که عمدتاً از هواداران نساجی مازندران و صنعت نفت قائمشهر بودند نمی باشد تا مجبور شوند نسبت به گسترش سکوی بتنی و احداث نیمه دوم این سکو نیز اقدام کنند تا ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر به شکلی که امروزه شاهد آن هستید در آید و میزبان بازی های نساجی باشد.

و اما استقبال قائمشهری ها از بعضی بازی های نساجی مازندران مانند تقابل این تیم مقابل استقلال تهران در مسابقات جام حذفی و بازی های این تیم مقابل داماش گیلان و نفت تهران( عکس شماره ۵ ) در مسابقات لیگ یک نشان داد سکوهای فعلی نیز جوابگو نیست و همچنان باید نسبت به افزایش سکوهای آن اقدامات لازم صورت گیرد.

 ورزشگاه شهید وطنی قائمشهر در طول حیات خود بازی های بسیار جذاب و پرتماشاگری را به خود دیده است که پیروزی ۵ بر ۰ نساجی مقابل استقلال تهران ، برد ۲ بر ۰ و ۳ بر ۱ این تیم مقابل پرسپولیس و پاس تهران و همچنین شکست سنگین ۴ بر ۱ داماش گیلان مقابل نساجی از معدود بازی های برگزار شده در این ورزشگاه بود . البته در کنار این بازی باید دیدارهائی که بین نساجی و صنعت نفت قائمشهر ( عکس شماره۱۱) و همچنین تیم های ساروی صورت گرفت را نیز باید افزودکه در بعضی اوقات هواداران دو تیم تا چند متری خط زمین می نشستند و بازی تیم محبوب خود را نظاره گر بودند.

  
 کوشش :آرمان طالبی اتویی. نویسنده و خبرنگار ،پژوهشگر تاریخ معاصر

همچنین ببینید

n00276268-r-b-001

قرارگاه نوروزی فرماندهی انتظامی شهرستان قائم‎شهر افتتاح شد/تصاویر

قائم خبر به نقل از قائم آنلاین :  صبح امروز قرارگاه نوروزی فرماندهی انتظامی شهرستان …

۴ دیدگاه

  1. یادش بخیر بازیهای نساجی بزرگ در گذشته،از کارخونه ی نساجی که چیزی نمونده فقط تیمش مونده وبا دنیایی از حسرت اون روزهای خوب کارخونه ها.امیدوارم کارخونه ها هم دوباره اون قدرت وشهرت گذشته شونو به دست بیارند.

  2. یادش بخیر
    بازی نساجی و برق شیراز که نساجی دو هیچ زد در سال ۱۳۷۳ هیچ وقت از یادم نمیره. من با داداشام و بابام و عموم رفته بودیم استادیوم و خیلی حال داد. کیپ تا کیپ تماشاگر نشسته بود و حتی پشت فنس و بالای فنس آدم وایساده بود.
    بازی با استقلال تهران در سال ۷۸ بود (اگه اشتباه نکنم) هم تماشاگر زیادی اومده بود و ما از صیح رفتیم استادیوم و ساعت ۱۱ صبح در استادیوم رو بستند. ساعت ۵ یا ۶ عصر تازه بازی بود. وسط گرمای تابستون – خیلی خوش گذشت – ولی حیف که متاسفانه نساجی بازی رو باخت و نتونست به جمع ۴ تیم پایانی جام حذفی بره…
    نساجی مال شهره ماست
    فوتبال تو خون ماست
    دسته ۴ هم که بره عاشقشیم
    نساجی زلزله معطل نکن…

  3. توضیحات بسیار عالی بودند . ممنونم

  4. با سلام ورزشگاه وطنی سابقا متعلق به خاندان مرزبان بوده…که میرزا عباس خان مرزبان مالک اصلی بوده است وباوندها از پسر عمو های ایشان هستند ولیمالک این مرتع نبوده اند….خاندان مرزبان هنوز هم در سید محله ساکن هستند…

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *