آموزش وردپرس
hadi-noruzi

کشتی گیر قائمشهری که فوتبالیست پرسپولیس شد

فوتبال پدیده‌ای غیرقابل کتمان در دنیاست و نباید از یاد ببریم که حتی در میان ورزشکاران مطرح سایر رشته‌ها هم طرفداران فراوانی دارد. شاید یک فوتبالیست مطرح، ‌ملی‌پوشان والیبال، بسکتبال، ‌کشتی و سایر رشته‌های کشورش را نشناسد اما به احتمال بسیار زیاد ملی‌پوشان این رشته‌ها فوتبالیست‌های ثابت و بعضا ذخیره تیم ملی را هم به‌خوبی می‌شناسند.

 این جادوی فوتبال است که طیف وسیعی از جامعه را به خود جذب می‌کند و در این میان حتی ورزشکارانی هم هستند که در ابتدا در رشته‌ دیگری فعالیت می‌کردند اما به مرور زمان جذب دنیای توپ گرد شدند. اتفاقا در این شماره سراغ یکی از همین نفرات رفتیم. فوتبالیستی که در نوجوانی کشتی‌گیر بود و مربی‌اش اعتقاد داشت می‌تواند حتی قهرمان جهان شود اما حالا این استعداد کشتی در مستطیل سبز خود را نشان می‌دهد و فوتبالیست قابلی شده است. وقتی مسابقات کشتی جهانی و المپیک فرامی‌رسد، هادی نوروزی به‌مراتب جدی‌تر از اغلب فوتبالیست‌ها مسابقات را دنبال می‌کند.

عشق و علاقه او به کشتی بابت مازندرانی بودنش به کنار، خود هادی هم ابتدا کشتی‌گیر بود و پس از آن به سمت فوتبال گرایش پیدا کرد. نوروزی متولد قائمشهر است. او از ۱۰ تا ۱۴ سالگی کشتی می‌گرفت. در کارنامه او قهرمانی در رقابت‌های نوجوانان مازندرانی و کسب عنوان سومی کشور هم به‌ چشم می‌خورد.

 او شاگرد«نادر ناظری» مربی سرشناس قائمشهری بود و به گفته خودش هنوز هم با این مربی رابطه بسیار خوبی دارد. نوروزی همواره مسابقات کشتی را دنبال کرده و حتی قبل از اعزام تیم ملی به مسابقات قهرمانی جهان نیز در خانه کشتی حاضر شد و با شاگردان رسول خادم خوش و بش کرد. او فنون کشتی را به‌خوبی می‌داند و معتقد است ضعف کشتی‌گیران ایرانی در قانون کمرگیری واقعا برایشان دردسرساز شده بود.

 «هادی نوروزی»؛ این بازیکن ۲۸ساله تیم پرسپولیس در ابتدای نوجوانی به جای کفش استوک‌دار، دوبنده بر تن می‌کرد و در مازندران روی تشک می‌رفت اما حالا سر از ورزش دیگری درآورده است. در این شماره به بهانه سوژه‌ای که داشتیم،‌ سراغش رفتیم و با این مهاجم یک گپ فنی زدیم؛ البته کاملا در رابطه با کشتی!

 مازندران مهد کشتی است، به همین خاطر جذب یک نوجوان به این رشته در شهر قائمشهر اصلا عجیب نیست. برایمان بگو که از چند سالگی و چطور به سمت کشتی رفتی؟

من متولد سال۱۳۶۴ هستم. پدرم خیلی کشتی را دوست دارد و کلا این رشته در مازندران محبوب است بنابراین من هم ناخودآگاه به سمت آن رفتم. از ۱۰سالگی تا ۱۴سالگی به‌طور جدی به کشتی می‌پرداختم. کشتی آزاد کار می‌کردم و مربی‌ام آقای «نادر ناظری» بود که یکی از مربیان سازنده مازندرانی است. از ۱۴سالگی دیگر رفته‌رفته کشتی را رها کردم و فوتبالیست شدم. البته همان موقع که کشتی می‌گرفتم، فوتبال هم بازی می‌کردم.

مقامی هم کسب کردی؟

بله. در وزن ۴۷کیلو قهرمان مازندران و در ۵۴کیلو هم نفر سوم کشور شدم. به‌هرحال آمدم سمت فوتبال و قسمت نشد کشتی‌گیر شوم.

در آن زمان کشتی‌گیر همدوره‌ای هم داشتی که معروف شود؟

بله، مسعود واحدی قهرمان آسیا شد. برادران حسینی بودند. اصغر سلیمانی و رجبعلی ابراهیم‌پور هم بودند. همه این‌ها انصافا کشتی‌گیران خوبی بودند.

برای تماشای مسابقات انتخابی تیم ملی یا رقابت‌های قهرمانی جهان به تهران هم می‌آمدی؟

چندبار مسابقات انتخابی تیم ملی را در تهران از نزدیک دیدم. لیگ مازندران را هم می‌دیدم. الان هم مسابقات را از تلویزیون به‌طور کاملا جدی دنبال می‌کنم.

با نادر ناظری هنوز در ارتباط هستی؟

بله. یادم می‌آید وقتی تمرین ایشان تمام می‌شد، سریع می‌رفتم دنبال فوتبال. نادرخان را هنوز هم می‌بینم. اتفاقا به من می‌گوید: اگر کشتی را ادامه می‌دادی، قهرمان جهان می‌شدی. (می‌خندد)

مسابقات کشتی المپیک را هم نگاه می‌کردی؟

همه را می‌دیدم. یادم می‌آید پرسپولیس تمرین داشت اما من داخل رختکن داشتم کشتی‌ها را می‌دیدم و بعضی اوقات حسابی هم حرص می‌خوردم.

با ملی‌پوشان مازندرانی تیم ملی کشتی آزاد در ارتباط هستی؟

بیشتر با مسعود اسماعیل‌پور رفیقم. قبل از اعزام تیم به مجارستان هم رفتم خانه کشتی و ملاقاتش کردم. به پدر مسعود (محمود اسماعیل‌پور) هم ارادت دارم. ایشان مربی بسیار سازنده‌ای است.

در جریان هستی که قوانین مسابقات کشتی عوض شده؟

 بله. اتفاقا این‌طوری بهتر شده است. کشتی‌گیران ما در کمرگیری ضعیف هستند. خوب شد که این قانون کلینچ را برداشتند. من به این تیم خیلی امیدوارم (این مصاحبه قبل از آغاز مسابقات قهرمانی جهان انجام شده است)، به نظرم می‌تواند یکی از عناوین اول تا سوم را مال خود کند.

 کشتی‌گیران قدیمی مازندران را می‌شناسی؟

 همه آقای موحد و امامعلی حبیبی را می‌شناسند. عسگری محمدیان و مجید ترکان هم در دهه۶۰ خیلی معروف و محبوب بودند. نسل ما البته بیشتر به دورانی خورد که امثال عباس حاج‌کناری، مهدی حاجی‌زاده و مراد محمدی مدال می‌گرفتند. مدال‌هایی که عباس حاج‌کناری گرفت را قشنگ یادم می‌آید. وای؛ چه کشتی‌گیری بود! واقعا وقتی کشتی می‌گرفت من احساس غرور می‌کردم. کشتی‌های مهدی حاجی‌زاده را هم دقیقا یادم می‌آید. سال۱۳۸۱ یادش به‌خیر، در تهران قهرمان جهان و ستاره مسابقات جهانی شد. حاجی‌زاده خیلی فنی و قدرتمند بود. به نظرم می‌توانست به یک استثنا در کشتی ایرانی بدل شود اما حیف که این‌طور نشد.

 کشتی‌های رسول خادم چطور؟ آن‌ها را هم یادت می‌آید؟

 بله. مگر می‌شود بزکش‌های آقارسول را فراموش کرد. خیلی فنی و خوب بود ایشان. خدا کند در مقام مدیر تیم‌های ملی هم مثل دوره کشتی‌گیری موفق ظاهر شود.

 خودت چطور؟ شگرد خاصی داشتی؟

 زیرگیر خیلی خوبی بودم. فرق نمی‌کرد حریفم چپ‌گارد باشد یا راست‌گارد. از هر دو طرف خوب زیر می‌گرفتم.

 پس همین الان هم سر تمرین کسی با تو شوخی بکند، می‌توانی زیریک‌خمش را بگیری.

 نه، الان دیگه فنون کشتی یادم رفته است. همه‌چیز در فوتبال خلاصه شده. البته بچه‌ها هم سر تمرین از این شوخی‌ها نمی‌کنند. (می‌خندد)

 کشتی‌هایی بوده که هیچ‌وقت از ذهنت محو نشود؟

 بله. کشتی رضا یزدانی در المپیک را هرگز فراموش نمی‌کنم. همان کشتی که در آن مصدوم شد. رضا بچه خیلی خوبی است. چقدر دلم می‌خواست قهرمان المپیک شود. فینال وزن ۷۴کیلوگرم کشتی آزاد المپیک بین صادق گودرزی و حریف آمریکایی‌اش هم خاطره‌انگیز بود. گودرزی عالی کشتی گرفت اما در هر دو وقت مسابقه را با یک امتیاز از دست داد. البته کشتی مسعود اسماعیل‌پور با حریف روسی‌اش در المپیک را هم فراموش نمی‌کنم. داوران در حق مسعود نامردی کردند. او با ناداوری مغلوب شد.

 همه بحث در مورد کشتی آزاد پیش رفت؛ حیف است از کشتی فرنگی و محمد بنا یاد نکنیم.

 محمدآقا واقعا کشتی فرنگی ما را دگرگون کرد. ایشان باید حفظ شود چون سرمایه ورزش ایران است. به‌نظرم هرگاه او را برگردانند، می‌تواند به کشتی فرنگی‌مان کمک کند. راستی حالا که بحث کشتی فرنگی شد باید یادی از قاسم رضایی عزیز هم بکنم. قاسم بچه آمل است و با شایستگی در المپیک قهرمان شد.

 از روزی که خبر ابقای کشتی در المپیک را شنیدی برایمان بگو.

 اصلا مگر می‌شود کشتی در المپیک نباشد؟! المپیک برگزار شود و کشتی در آن نباشد؟! نه. واقعا خوشحال شدم که IOC کشتی را حذف نکرد. پدرم عاشق کشتی است و خودم هم همین‌طور. اغلب ایرانی‌ها کشتی را دوست دارند و به آن امید می‌بندند.

 بعد از المپیک بعضی از کشتی‌گیران از تبعیض درآمدی میان خودشان و فوتبالیست‌ها گلایه داشتند.

 به نظرم در همه‌جای دنیا این‌طور است و نباید درآمد کشتی‌گیران و فوتبالیست‌ها را با هم مقایسه کرد. همه کشتی‌گیران برایم عزیز هستند. من خودم سختی‌های این رشته را تحمل کرده‌ام اما واقعا در هیچ کجای دنیا درآمد یک فوتبالیست و یک کشتی‌گیر یکسان نیست. باید به کشتی‌گیران بیشتر بها بدهند اما این‌که این دوستان درآمد خوبی ندارند، ربطی به فوتبالیست‌ها ندارد.

 و حرف آخر؟

 امیدوارم تیم ملی در مجارستان موفق شود. برایم جالب بود که این مصاحبه ربطی به فوتبال نداشت. با این سوالات خاطرات نوجوانی برایم زنده شد و رفتم به دهه۷۰٫

منبع خبر: مجله همشهری

همچنین ببینید

atash

آتش سوزی در روستای رکابدارکلای قائم شهر

قائم خبر :مشاهدات آتش نشانان از بررسی محل حادثه ،ساختمانی با سقف حلبی بود که …

۶ دیدگاه

  1. تو سایتا زده متولد بابل ولی گویا هادی نوروزی متولد کیاکلائه.

  2. حالا چرا دعوا می کنین..خوبه لیونل مسی نیست

  3. این پرسپولیسی بچه ی روستای نفت چال آخرین مرز بابل با کیاکلا (شهرستان جدید سیمرغ)هست. مسی هم نباشه اول اینکه مودبه باشخصیته خانواده دوسته بامرامه مسی هم تازگی ها … اما هادی جون پرسپولیسی نوروز فوتبال ماست ما که به عنوان همشهری حتی قایمشهر بهش می بالیم
    یا حق

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *