آموزش وردپرس
عباس ناساری
عباس ناساری

گفتگویی با خبرنگار پیر ورزش مازندران

قائم خبر – رضا نادری: چندی پیش سراغ مردی رفتیم که در کشور به ویژه استان مازندران و شهرستان قائمشهر تلاش فراوانی در وادی خبرهای های اجتماعی بویژه ورزش خصوصاً فوتبال داشته و دارد.کسی که حدود ۴۰ سال از بهترین دوران زندگی خود را در خدمت به ورزش و فوتبال صرف کرد.کسی که هرگز در دنیای فوتبال ، دنیایی که این روزها فقط با پول های هنگفت رابطه  خوشی دارد،هرگز به حق خود نرسید کسی که در سرما و گرما و روزهای سخت با فوتبال مازندران و قائمشهر زندگی کرد و موهای همچون سیاهی شب را در استادیوم های ورزشی سفید کرد.کسی که با عکس های دیدنی و خبرهای خواندنی ورزشی خود خاطرات تلخ و شیرین فوتبال و فوتبالیست های این خطه و همچنین تماشاگران سینه چاک قائمشهری و مازندرانی را به ثبت می رساند،کسی نیست جز عباس ناساری یا همان شهرام ناساری خودمان.

عباس آقا اکنون که قدم به ۶۷ سالگی گذاشته است(حدود ۴۰ سال قبل از انقلاب) با تمام مشکلات مالی که در اثر در خدمت بودن ورزش نصیبش شد،همچنان بدون چشم داشتی ،عاشقانه همانند دهه ۵۰ به ویژه دهه ۶۰ تاکنون،در خدمت ورزش است .

کشتی گیران، وزنه برداران،دوچرخه سواران،والیبالیست ها و اکثر ورزش های رزمی و … و تماشاگران نسل گذشته با نام شهرام ناساری آشنا هستند.لذا به همین بهانه از ناساری خواستیم چند کلمه ای از رزومه یا زندگینامه حضورش در دنیای خبر بگوید که وی چنین گفت:

من عباس،معروف به شهرام ناساری هستم.از سال ۱۳۵۵ بعد از استعفا از نیروی هوایی از مشهد به قائمشهر آمده و به خاطر علاقه به عکاسی کار عکسبرداری را آغاز کردم.

جالب اینجاست که از همان اوایل کار ، با عکس های ورزشی با روزنامه کیهان ورزشی به نمایندگی مرحوم زنده یاد حسین اسلامی (خبرنگار ورزشی قائمشهر) شروع به کار کردم.بعدها با مرحوم زنده یاد جمشید حبیب زاده (نماینده روزنامه اطلاعات،مجله دنیای ورزش و سرپرست روزنامه همشهری در مازندران )در زمینه عکس و خبر ورزشی و اجتماعی فعالیتم را دنبال کردم.تا اینکه در جام شهدا که توسط چنگیز ریسمان چیان در شهرستان بابل برگزار شده بود با آقای غفور هاشمی (خبرنگار کیهان ورزشی) و اکبر عزیزی (خبرنگار دنیای ورزش) آشنا شدم و همین آشنایی سبب فعالیت بسیار شدید من در کیهان بویژه دنیای ورزش و روزنامه اطلاعات شد.

امامعلی حبیبی و عباس ناساری

۱۷ سال با روزنامه اطلاعات و دنیای ورزش به سردبیری جعفر صمیمی و بعدها با آقای شعبانی همکاری تنگاتنگی در سطح کشور داشتم و حدود ۶ سال نیز با روزنامه همشهری در سرپرستی استان مازندران با مدیریت مرحوم حبیب زاده که زحمات فراوانی در زمینه خبر و خبرنگاری برایم متحمل شده است فعالیت داشتم.سپس با روزنامه ابرار ورزشی به سردبیری اردشیر لارودی و تورج لارودی فعالیت مضاعفی را در استان مازندران دنبال کردم و از این بابت بسیار به خود می بالم که توانستم قدمی هرچند کوچک در راه خدمت به جوانان و ورزش کشور و مازندران و قائمشهر بر دارم.

البته در این راستا حدود ۶ الی ۷ سال هم به طور جسته و گریخته با نشریات شمال کشور از جمله هفته نامه پیک خزر،نگاه مردم،نسیم سبز و ۹۰ ورزشی و … و اخیراً هم با ماهنامه سمن یار (سازمان مردم نهاد) همکاری داشتم و دارم.از من پرسیدید شیرین ترین و تلخ ترین خاطره ورزشی خود را در دوران فعالیتم در عرصه خبر بگویم.باید عرض کنم.که خاطرات شیرین و به یاد ماندنی،خیلی فراوان دارم ولی فکر کنم بهترین آن اولین حضور نساجی در لیگ برتر آن زمان و صعود تیم ملی فوتبال به جام جهانی برزیل باشد.

و تلخ ترین های خاطرات دوران خدمتم در عرصه ورزش،حادثه جانگداز جمعه خونین در تاریخ ۶۲/۰۲/۳۱ برای تماشاگران قائمشهر در جاده قائمشهر به بندرترکمن ، ریزش سقف ورزشگاه استادیوم شهید متقی ساری به هنگام دیدار شموشک نوشهر با پرسپولیس تهران در جام حذفی کشور و همچنین ریزش سقف مدرسه مجاور ورزشگاه شهدای نوشهر به هنگام دیدار شموشک نوشهر برابر استقلال تهران در لیگ کشور بود که امیدوارم هرگز شاهد چنین اتفاقات ناگوار در ورزش مازندران و هیچ کجای کشور نباشم.

تهیه و تنظیم: رضا نادری

همچنین ببینید

atash

آتش سوزی در روستای رکابدارکلای قائم شهر

قائم خبر :مشاهدات آتش نشانان از بررسی محل حادثه ،ساختمانی با سقف حلبی بود که …

۲ دیدگاه

  1. یاد ابرار ورزشی ها بخیر
    شهرام جان ، هر جا هستی تنت سالم باشه

  2. واقعأ جناب شهرام ناساری یکی از زحمتکشان و فعالان عرصه خبرمی باشد که به واقع به حق خود در این عرصه نرسیدند ولی همیشه و در همه جا به نیکی از اویاد می شود و امیدوارم که همیشه موفق و پیروز و پایدار باشد .
    همچنین آقا رضای نادری که این گزارش زیبا را تهیه کردند .

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *